Streszczenie

Elektroporator przykłada do zawiesiny komórek krótki impuls lub sekwencję impulsów elektrycznych. Pole przejściowo zwiększa przepuszczalność błony, dzięki czemu DNA, RNA, kompleksy RNP, białka lub inne cząsteczki mogą wejść do komórki.

Nukleofekcja jest rodziną zoptymalizowanych metod elektroporacyjnych wykorzystujących dedykowane urządzenia, roztwory i programy, często dla komórek pierwotnych oraz cargo, które ma dotrzeć do jądra. Nazwa handlowa nie znosi fizycznych ani biologicznych kompromisów.

Dobrego procesu nie opisuje sam odsetek komórek dodatnich. Trzeba mierzyć osobno:

  • delivery/transfection efficiency wśród żywych komórek;
  • viability względem odpowiedniej kontroli;
  • yield żywych komórek dodatnich względem liczby wejściowej;
  • ilość lub aktywność cargo w pojedynczej komórce;
  • trwałość efektu;
  • funkcję i fenotyp po recovery;
  • off-target oraz stres procesu, jeśli wykonuje się edycję.

Impuls jest tylko jednym etapem. Wynik współtworzą stan komórek, gęstość, bufor, przewodność, temperatura, geometria kuwety, dawka i jakość cargo, czas manipulacji oraz warunki bezpośrednio po impulsie.

Proces elektroporacji: urządzenie generuje zdefiniowaną falę w kuwecie o określonej szczelinie, pole działa na komórkę w buforze i umożliwia wejście cargo, po czym recovery decyduje o liczbie żywych komórek dodatnich; efficiency, viability, yield i funkcja są odrębnymi wynikami.
Proces elektroporacji: urządzenie generuje zdefiniowaną falę w kuwecie o określonej szczelinie, pole działa na komórkę w buforze i umożliwia wejście cargo, po czym recovery decyduje o liczbie żywych komórek dodatnich; efficiency, viability, yield i funkcja są odrębnymi wynikami.

Co robi pole elektryczne

Błona lipidowa zachowuje się częściowo jak izolator oddzielający przewodzące roztwory. Pole zewnętrzne indukuje różnicę potencjału na błonie. Powyżej warunków zależnych od komórki i impulsu powstaje stan zwiększonej przepuszczalności.

Proces obejmuje:

  1. ładowanie błony;
  2. reorganizację lipidów i tworzenie porów;
  3. ruch jonów oraz części cargo;
  4. zakończenie impulsu;
  5. resealing;
  6. przywracanie homeostazy.

Jeśli obciążenie jest zbyt małe, cargo nie wejdzie. Jeśli zbyt duże, uszkodzenie błony, osmotic imbalance, heating i utrata składników komórkowych mogą być nieodwracalne.

Pole, napięcie i geometria

W prostym przybliżeniu:

E = V / d

gdzie E to natężenie pola, V napięcie, a d odległość między elektrodami.

Ten sam program napięciowy w kuwecie 2 mm i 4 mm daje inne pole. Raportowanie samego 250 V bez gap jest niepełne.

Rzeczywiste pole może być niejednorodne przy:

  • pęcherzyku;
  • złym napełnieniu;
  • osadzie na elektrodzie;
  • nierównej geometrii;
  • niepełnym kontakcie;
  • mikropłytce z odmiennymi studzienkami.

Kształt impulsu

Exponential decay

Kondensator rozładowuje się, a napięcie maleje w czasie. Stała czasowa zależy od pojemności i oporu:

τ = R × C

Przewodność próbki wpływa więc na rzeczywistą długość i energię. Dwie próbki przy tych samych ustawieniach mogą otrzymać inne impulsy.

Square wave

Urządzenie utrzymuje zadaną amplitudę przez określony czas. Można stosować wiele impulsów, odstępy i odmienne sekwencje. „Square” nie oznacza idealnej fali; rise time i ograniczenie prądowe mają znaczenie.

Program zastrzeżony

Nukleofektor może pokazywać kod programu zamiast pełnej fali. Dla powtarzalności trzeba zachować:

  • model urządzenia;
  • wersję;
  • program;
  • typ naczynia;
  • kit/buffer;
  • lot;
  • rzeczywisty status pulse.

Nie wolno zakładać, że kod o podobnej nazwie jest identyczny na innej generacji.

Parametry tworzą wspólną dawkę

Skutek zależy równocześnie od:

  • field strength;
  • pulse duration;
  • liczby impulsów;
  • odstępu;
  • polarity;
  • waveform;
  • current;
  • conductivity;
  • objętości;
  • temperatury;
  • cell size.

Wysokie pole przez krótko nie musi być biologicznie równoważne niższemu polu przez dłużej. Badania optymalizacyjne pokazują bezpośredni kompromis między field strength, pulse duration, transferem i viability1.

Arcing

Łuk elektryczny może powstać przy zbyt wysokiej przewodności, pęcherzyku, soli, zanieczyszczonej zewnętrznej powierzchni kuwety albo niewłaściwej objętości.

Objawy:

  • trzask;
  • błysk;
  • komunikat błędu;
  • bardzo krótka lub zdeformowana fala;
  • przypalenie elektrody;
  • niemal całkowita śmierć komórek.

Run z arcing nie jest „nieco słabszą elektroporacją”. Próbkę należy objąć odchyleniem, ponieważ rzeczywista dawka jest nieznana.

Bufor

Bufor decyduje o:

  • przewodności;
  • oporze;
  • heating;
  • osmolalności;
  • resealing;
  • stabilności cargo;
  • homeostazie jonowej.

PBS, medium hodowlane i bufor dedykowany nie są wymienne. Skład buforu może zmieniać zarówno viability, jak i electro-transfection efficiency2.

Sól z przygotowania cargo

DNA albo RNP wnosi własny bufor. Duża objętość elucji o wysokiej przewodności może przesunąć warunki i wywołać arcing. Należy ustalić:

  • maksymalną objętość cargo;
  • dopuszczalny bufor;
  • stężenie soli;
  • obecność glicerolu;
  • endotoxin;
  • czystość i agregację.
Czas w buforze

Bufor elektroporacyjny nie musi podtrzymywać komórek długo. Czas od resuspensji do impulsu i od impulsu do dodania recovery medium powinien być ograniczony i jednakowy.

Komórki są najważniejszą zmienną

Stan hodowli

Znaczenie mają:

  • passage;
  • gęstość;
  • phase wzrostu;
  • viability przed;
  • czas od dysocjacji;
  • sposób dysocjacji;
  • agregaty;
  • mycoplasma;
  • stan różnicowania;
  • donor.

Komórki przechodzące stres, overconfluent lub długo trypsynizowane mogą wyglądać poprawnie w trypan blue przed impulsem, a słabo odzyskiwać funkcję.

Wielkość

Indukowany potencjał zależy od rozmiaru i orientacji. Duża komórka może permeabilizować się przy innych warunkach niż mała. Mieszana populacja może ulec selekcji: po procesie pozostaną nie te same proporcje typów.

Liczba i stężenie

Za mało komórek może dawać niekorzystny stosunek cargo/cell i trudne recovery. Za dużo:

  • zmienia conductivity;
  • zwiększa agregaty;
  • nierówno rozkłada cargo;
  • utrudnia natychmiastowe odzyskanie;
  • przekracza pojemność naczynia.

Protokół powinien podawać żywe komórki na reakcję, nie tylko całkowitą liczbę z licznika.

Adherentne

Dysocjacja jest oddzielnym procesem. Receptor używany później do sortowania może zostać ścięty. Replating po impulsie wymaga przygotowanej powierzchni, gęstości i medium.

Cargo

Plasmid DNA

Duże plazmidy zwykle wchodzą trudniej. Ekspresja wymaga dotarcia DNA do jądra, transkrypcji i translacji. Endotoxin oraz topologia plazmidu mogą wpływać na komórki.

mRNA

Nie wymaga wejścia do jądra, a ekspresja może zacząć się szybko i być przejściowa. Jakość obejmuje integrity, cap, poly(A), dsRNA impurities i RNase control.

siRNA

Efekt zależy od delivery oraz obrotu białka celu. Wysoki odsetek pobrania znacznika nie dowodzi knockdown.

RNP

Kompleks Cas–guide działa bez długotrwałej ekspresji. Wynik trzeba opisać przez:

  • delivery;
  • editing rate;
  • allele spectrum;
  • on-target functional effect;
  • off-target;
  • żywy yield.
Białko i małe cząsteczki

Marker fluorescencyjny cargo może oznaczać materiał przyczepiony do błony, nie aktywnie dostarczony do cytoplazmy. Potrzebna jest kontrola quenching, washing albo funkcjonalny readout.

Dawkę cargo wyraża się względem komórek

10 µg DNA nie jest pełną dawką bez liczby komórek i objętości. Sensowne wielkości:

  • µg na milion żywych komórek;
  • pmol RNP na określoną liczbę;
  • stężenie w pulse volume;
  • molar ratio guide:protein;
  • liczba cząsteczek na komórkę jako model.

Więcej cargo może zwiększyć odsetek dodatnich do plateau, a następnie obniżać viability, zwiększać agregację i odpowiedź innate immune.

Przygotowanie reakcji

Sekwencja:

  1. przygotować recovery medium i plate przed zebraniem komórek;
  2. doprowadzić reagent do wymaganej temperatury;
  3. policzyć i ocenić viability;
  4. zebrać odpowiednią liczbę;
  5. dokładnie usunąć medium, jeśli protokół tego wymaga;
  6. resuspendować bez agregatów;
  7. dodać cargo w ustalonej kolejności;
  8. napełnić naczynie bez pęcherzyków;
  9. wykonać impulse w limicie czasu;
  10. natychmiast dodać recovery medium;
  11. przenieść bez agresywnego pipetting;
  12. zapisać pulse status.

Kolejność mieszania może zmienić lokalne stężenie. Wielokrotne oczekiwanie w kolejce tworzy batch w plate-format.

Pęcherzyk nie jest drobnym defektem

Powietrze ma inną przewodność. Pęcherzyk:

  • zmienia field;
  • koncentruje prąd;
  • sprzyja arcing;
  • zmniejsza efektywną objętość;
  • tworzy zmienność między reakcjami.

Oględziny naczynia są control procesu. Jeśli program startuje automatycznie, detekcja pęcherzyka lub vision system może należeć do kwalifikacji.

Temperatura

Temperatura wpływa na:

  • fluidity błony;
  • resealing;
  • conductivity;
  • resistance;
  • heating;
  • stability cargo;
  • metabolizm.

Nie ma uniwersalnej zasady „zawsze na lodzie”. Niektóre protokoły używają chłodnych warunków, inne pokojowej. Liczy się zwalidowany stan i maksymalny czas.

Recovery

Po impulsie komórka ma przejściowo zaburzoną błonę i homeostazę. Pierwsze minuty mogą decydować o wyniku bardziej niż drobna zmiana gain urządzenia.

Należy ustalić:

  • skład medium;
  • temperaturę;
  • czas bez ruszania;
  • obecność serum lub inhibitorów;
  • coating;
  • gęstość wysiewu;
  • objętość;
  • cytokiny;
  • czas do zmiany medium;
  • moment selekcji.

Zbyt wczesne wirowanie, pipetowanie albo sortowanie zwiększa straty.

ROCK inhibitor

Może poprawiać survival wybranych komórek, zwłaszcza iPSC po dysocjacji, ale jest interwencją biologiczną. Może zmieniać cytoszkielet i funkcję. Należy go oceniać jako część procesu, nie neutralny „ratunek”.

Cztery różne mianowniki

Załóżmy:

  • wejście: 1 000 000 żywych komórek;
  • po 24 h odzyskano 500 000 żywych;
  • 400 000 jest reporter-positive.

Wtedy:

  • viability/recovery względem wejścia = 50%;
  • transfection efficiency wśród żywych = 80%;
  • viable positive yield względem wejścia = 40%;
  • liczba użyteczna = 400 000.

Raport „80% transfection” ukrywa utratę 60% wyjściowej populacji. W badaniach dostarczania proponuje się właśnie iloczyn żywotności i odsetka dodatnich jako yield żywych transfected cells3.

Jak mierzyć viability

Bezpośrednio

Barwnik błonowy tuż po impulsie może klasyfikować komórki jeszcze w okresie odwracalnej permeabilizacji jako uszkodzone. Z kolei część „żywych” umrze później.

Po recovery

Minimum warto mierzyć:

  • T0/T1h: integralność i liczba;
  • 24 h: liczba żywych oraz marker;
  • później: proliferacja i funkcja.
Relative versus absolute

Viability jako procent wśród odzyskanych komórek nie ujawnia, że większość zniknęła. Potrzebne jest niezależne absolute count oraz odniesienie do mock-treated control.

Jak mierzyć dostarczenie

Reporter

GFP wymaga expression. Jest dobry do optymalizacji plasmid/mRNA, lecz nie mierzy samego wejścia ani editing.

Fluorescent cargo

Mierzy obecność znacznika, ale może obejmować materiał powierzchniowy. Sam fluorofor może zmienić cargo.

qPCR/ddPCR

Wykrywa kwas nukleinowy, również pozakomórkowy lub zdegradowany fragment, jeśli preparation go nie usuwa.

Functional endpoint

Knockdown, editing, rescue funkcji albo product expression są najbliżej celu. Powinny uzupełniać, nie zastępować, liczbę i viability.

Kontrole

Minimum:

  • untreated;
  • mock pulse bez cargo;
  • cargo bez pulse;
  • positive delivery control;
  • negative/non-targeting cargo;
  • vehicle/buffer;
  • assay positive i negative;
  • compensation controls dla flow.

Mock pulse oddziela efekt elektryczny i buforu od cargo. Cargo-only ujawnia wejście niezależne lub fluorescence powierzchniową.

Dla edycji dochodzą:

  • non-targeting guide;
  • no-guide RNP;
  • known editing control;
  • untreated genotype;
  • off-target plan.

Optymalizacja nie jest polowaniem na maksimum

Cel wielokryterialny może brzmieć:

  • ≥70% żywych względem mock;
  • ≥60% positive wśród żywych;
  • ≥40% viable-positive yield względem input;
  • zachowana funkcja;
  • określony on-target;
  • off-target poniżej limitu.

Najwyższe MFI może wystąpić w warunku zabijającym większość komórek.

Macierz DoE

Parametry:

  • pulse program;
  • cell number;
  • cargo dose;
  • buffer;
  • czas do pulse;
  • recovery supplement;
  • density po;
  • temperatura.

Screening identyfikuje obszar, a confirmation używa niezależnych dni i partii. Nie należy wybierać maksimum z 96 warunków bez potwierdzenia.

Zmienność donorów i partii

Komórki pierwotne różnią się donor-to-donor. Walidacja na jednym dawcy nie ustanawia zakresu populacji. Trzeba rozdzielić:

  • within-donor precision;
  • between-donor variation;
  • passage;
  • lot buffer;
  • lot cargo;
  • operator;
  • instrument;
  • dzień.

Można stworzyć warstwę metody bazowej i dopuszczalny fine-tuning, ale kryteria muszą być uprzednio zdefiniowane.

Skalowanie

Przeniesienie z kuwety 20 µl do 100 µl lub plate do flow-through nie jest prostym mnożeniem:

  • geometria elektrod się zmienia;
  • pole może być inne;
  • surface-to-volume ratio się zmienia;
  • heating się zmienia;
  • mixing i czas transferu rosną;
  • recovery ma inną kinetykę.

Należy zachować istotne parametry fizyczne i ponownie wykazać biological outcome.

Urządzenie i naczynie

Kuweta jest częścią układu:

  • gap;
  • materiał;
  • objętość minimalna/maksymalna;
  • powierzchnia elektrod;
  • partia;
  • shelf life;
  • sterylność.

Elektrody zużyte, skorodowane lub wielokrotnie użyte mogą zmienić pulse. Zamiennik o tym samym nominalnym gap nie musi mieć tej samej geometrii.

Pulse monitoring

Urządzenie powinno zapisywać, jeśli dostępne:

  • zadane napięcie;
  • osiągnięte napięcie;
  • current;
  • resistance;
  • duration;
  • waveform;
  • arc;
  • error code.

Sam sygnał „OK” jest słabszym dowodem niż rzeczywisty log.

IQ, OQ i PQ

IQ

Potwierdza:

  • model, firmware i software;
  • elektrodę/uchwyt;
  • kompatybilne naczynia;
  • zasilanie i uziemienie;
  • środowisko;
  • archiwizację logów;
  • instrukcje i serwis;
  • bezpieczeństwo wysokiego napięcia.
OQ

Sprawdza elektrycznie:

  • voltage;
  • pulse duration;
  • waveform;
  • current limit;
  • powtarzalność;
  • interlocks;
  • detection of arc;
  • błędne naczynie;
  • komunikację i zapis.

OQ wymaga odpowiedniego obciążenia testowego i wzorcowanej aparatury. Nie wykonuje się jej oscyloskopem podłączonym przypadkowo do wyjścia wysokiego napięcia.

PQ

Używa reprezentatywnych komórek:

  • easy i difficult-to-transfect;
  • dolna i górna cell number;
  • typowe cargo;
  • kilka programów używanych rutynowo;
  • pełny recovery;
  • viable positive yield;
  • funkcja;
  • różni operatorzy i dni.

Niepewność i zakres roboczy

Składowe wyniku:

  • liczenie wejścia;
  • viability wejściowa;
  • objętość;
  • cargo concentration;
  • pipetting;
  • pulse variation;
  • czas;
  • donor;
  • assay readout;
  • gating;
  • absolute count po.

Nie da się sensownie sprowadzić wszystkiego do „±5% elektroporatora”. Zakres roboczy jest przestrzenią, w której równocześnie spełnione są minima delivery, yield, viability i funkcji.

Rutynowa kontrola

Przed
  • status urządzenia;
  • właściwy program;
  • właściwe naczynie i gap;
  • data/lot buffer;
  • przygotowane recovery;
  • stan cargo;
  • liczba i viability;
  • brak agregatów;
  • timer;
  • plan controls.
W trakcie
  • czas cell-in-buffer;
  • brak pęcherzyków;
  • pełne napełnienie;
  • pulse status;
  • arc/error;
  • czas do recovery.
Po
  • rzeczywista liczba wysiana;
  • bezpośrednia obserwacja;
  • T0 viability, jeśli właściwe;
  • 24 h absolute count;
  • transfection;
  • function;
  • deviation.

Minimalny rekord

  • identyfikator komórek, donor, passage;
  • mycoplasma status;
  • viability i liczba input;
  • sposób dysocjacji;
  • urządzenie, program i wersja;
  • typ naczynia, gap i lot;
  • buffer i lot;
  • cargo identity, lot, concentration, quality;
  • ilość per reaction;
  • czasy;
  • temperatura;
  • pulse log;
  • recovery medium i dodatki;
  • plate, coating i density;
  • wszystkie kontrole;
  • liczba, viability, efficiency, yield i funkcja;
  • odchylenia.

Bezpieczeństwo

Urządzenie generuje wysokie napięcie. Nie należy:

  • omijać interlock;
  • używać mokrej kuwety z zewnątrz;
  • dotykać elektrod;
  • otwierać obudowy;
  • stosować niezatwierdzonego naczynia;
  • używać uszkodzonego przewodu.

Materiał biologiczny nadal wymaga właściwego poziomu ochrony. Elektroporacja nie inaktywuje patogenów, a otwieranie kuwety może tworzyć krople.

Cargo genetyczne, nucleases i zmodyfikowane komórki podlegają lokalnej ocenie GMO/biosafety. Odpady traktuje się według materiału, nie według tego, że impuls został wykonany.

Najczęstsze błędy

„80% dodatnich”

Bez absolute viable yield wynik może oznaczać, że przeżyła mała wyselekcjonowana część.

„Program producenta jest zwalidowany”

Jest propozycją dla określonego kit i modelu. Lokalny proces, cargo i funkcja wymagają potwierdzenia.

„Mock jest niepotrzebny”

Bez mock nie wiadomo, czy phenotype wynika z cargo, czy pulse/buffer/recovery.

„Wyższa dawka DNA da więcej ekspresji”

Może zwiększyć toxicity, innate response i agregację, a zmniejszyć useful yield.

„Viability po 5 minutach wystarczy”

Nie wykrywa delayed death, braku proliferacji ani utraty funkcji.

„Brak komunikatu arc oznacza identyczną falę”

Przewodność i resistance nadal mogą różnić pulse. Warto zachować parametry rzeczywiste.

Checklista optymalizacji

  • Jaki jest minimalny viable-positive yield?
  • Kiedy mierzy się delivery, viability i function?
  • Czy mock i cargo-only są obecne?
  • Czy input jest liczony jako żywe komórki?
  • Czy cargo ma kontrolowaną jakość i bufor?
  • Czy maksymalna objętość dodatku jest ustalona?
  • Czy cell-in-buffer time jest ograniczony?
  • Czy macierz obejmuje pulse, dawkę i recovery?
  • Czy wybrany warunek jest potwierdzony niezależnie?
  • Czy donor variability jest oceniona?
  • Czy skalowanie ma bridging?
  • Czy off-target i stress są objęte planem?

Checklista runu

  • Czy recovery plate jest gotowa przed zebraniem?
  • Czy program, buffer i cuvette są zgodne?
  • Czy komórki są zdrowe, pojedyncze i policzone?
  • Czy pęcherzyki zostały usunięte?
  • Czy czas manipulatora mieści się w limicie?
  • Czy pulse log jest poprawny?
  • Czy nie wystąpił arc?
  • Czy transfer do recovery był natychmiastowy i delikatny?
  • Czy próbki mają jednoznaczne ID?
  • Czy punkty oceny po procesie są zaplanowane?

Najkrótsza zasada

Elektroporator dostarcza impuls, nie udaną modyfikację. Wynik jest ważny dopiero wtedy, gdy dla zdefiniowanych komórek, buforu, cargo, naczynia i recovery znamy równocześnie delivery, absolute viable yield, funkcję i ryzyko.