Inżynieria tkankowa

ECM jako dynamiczny układ chemii, architektury i sił; projektowanie rusztowań przez funkcję, transport, degradację i odpowiedź gospodarza oraz kliniczny przykład etapowej rekonstrukcji skóry.

Hydrożel od prekursora przez sieciowanie, pęcznienie i pracę z komórkami po degradację: reologia, transport, drukowalność, uwalnianie oraz ocena gotowego wyrobu.

Dwie bramki jakości: usunięcie komórek bez utraty krytycznej ECM oraz przestrzenne zasiedlenie ze szczelnym śródbłonkiem, dojrzałym miąższem i funkcją pod przepływem.

Łańcuch od obrazu i CAD przez bioatrament oraz proces po dojrzewanie i funkcję: metody druku, prawdziwa rozdzielczość, kanały, kontrola partii i granice translacji.

Od transportu i hierarchii naczyń przez barierę śródbłonkową, perycyty i limfatykę po anastomozę, hemokompatybilność oraz kryteria rzeczywiście funkcjonalnej perfuzji.

Dojrzałość jako wielowymiarowy profil: wzorce, metabolizm, geometria, sąsiedzi, trening elektryczny i mechaniczny, pułapki pozornej poprawy oraz test funkcji.

Od banku komórek, scale-up i map jakości przez interfejs naczyniowy, mechaniczny, elektryczny i odpornościowy po ruchowe, czuciowe oraz autonomiczne unerwienie.